🔹چیزی فطرتا زهراگین در فرایند زیادی دور شدن از زندگی وجود دارد. وقتی خود را از جریان زندگی خارج میکنیم و به تماشاگری دور بدل می شویم ، همه چیز اهمیتش را از دست می دهد. از این موقعیت مناسب که فیلسوفان ان را دیدگاه کهکشانی نامیده اند، ما و مخلوقات دور و برمان پست و پیش پا افتاده به نظر می اییم. به یکی از بیشمار اشکال زندگی بدل می شویم. فعالیت های زندگی بیهوده و عبث می شوند. لحظات گرانبها و با شکوهی که تجربه کرده ایم، در گستره زمان گم می شوند. حس میکنیم ذره های بسیار ریزی هستیم، همه زندگی بیهوده است و چیزی جز تلنگری از زمان کیهانی نیست

🔹چه می شود کرد؟ درمانگر چه کند تا اثرات زهراگین دیدگاه کهکشانی خنثی شود؟

🔹تعهد پاسخ درمانی به پوچی است، صرف نظر از انکه منشا این پوچی چه باشد. تعهد صمیمانه و تمام و کمال به هریک از ارایه های بی شمار فعالیت های زندگی، نه تنها از دیدگاه کهکشانی زهرزدایی می کند، بلکه برامکان ایجاد انسجام بیشتر در الگوی زندگی فرد نیز می افزاید. یافتن یک خانه، توجه به افراد و عقاید و برنامه های مختلف ، جستن ، افریدن، ساختن، همه این اشکال گوناگون تعهد، پاداشی مضاعف دارند:
هم واجد ارزشی درونی اند و هم از ملال حاصل از واقع شدن در معرض داده های ناجور و بی رحمانه هستی می کاهند.

🔹درمانگران الگوهای متعهد ماندن به تعهدند و خود را نمونه ای برای الگوبرداری و همانندسازی بیماران قرار می دهند:
درمانگران برای رسالت حرفه ای و تخصصی خویش اهمیت قائلند؛ رشد و تکامل انسانی دیگر برای انان مهم است؛ انها اغلب به شیوه ای خلاق ، در راه جست و جوی معنا ، یاریگر دیگرانند.
منبع روان درمانی اگزیستانسیال اروین یالوم

@drmahnazmarami
www.mahnazmarami.ir